واقعیت تلخ اینه که تو وبلاگنویسی فارسی، نویسنده ها از خواننده ها بیشتر شدن. همه دارن حرف میزنن، ولی تقریباً هیچکس گوش نمیده. کلی مطلب خوب و ارزشمند نوشته میشه، اما تهش میره توی بایگانی گوگل و کسی پیداش نمیکنه.
بگذریم از اینکه آدمها دیگه حوصله ندارن متن بلند بخونن. عادت کردن به ریلز و توییت و استوری. میخوان سریع بخونن، سریع اسکرول کنن، برن بعدی.
بعداً مفصلتر مینویسم...
من خودم اون موقعی که رفته بودم سمت توییتر دیگه نه نمیتونستم کتاب بخونم و نه پست بلند. حتا دیگه پست نوشتنمم نمیاومد و فقط در حد توییت میتونستم تولید محتوا کنم!
در مورد اینکه وبلاگ فارسی تولیدکنندههای محتواش بیشتر از مصرفکننده شده باهات موافقم. تقریبا میشه گفت خوانندهای که فقط بخونه وجود نداره و ما وبلاگنویسا داریم همدیگه رو میخونیم. مردم دنبال سرگرمی و دوپامین آنیام. احساس میکنم تا وقتی اینستاگرام و توییتر هست کسی نیاد سمت وبلاگ، جز اینکه بخواد تجربهی ای ورای دوپامین داشته باشه.